BRAZILIË Brazilië, een land 264 maal zo groot als Nederland, een land van grote tegenstellingen vooral tussen arm en rijk, een land met grote verschillen in landschap, klimaat en bevolking. In het droge noordoosten is nauwelijks genoeg water om te leven. Daar worden talrijke boertjes van hun grond verjaagd door de grootgrondbezitters. Indianen krijgen nauwelijks de ruimte om te leven. Massa's mensen wonen in de stinkende krottenwijken van grote steden. Miljoenen kinderen hebben een toekomst zonder perspectief. Velen van hen gaan zwerven en worden kinderen van de straat, straatkinderen. STEUN EEN KIND FINANCIEEL Om het gezin draaiende te houden moeten vele jonge kinderen aan het werk, om bij te dragen in de kosten van levensonderhoud van het gezin en van henzelf. Zij gaan werken als schoenpoetsertje, als autowasser, als krantenverkoper, enz. Het gezinsverband loopt groot gevaar als vader en moeder op pad moeten om werk te zoeken. Vele kinderen raken aan lager wal, gaan stelen, komen terecht in de prostitutie en drugs of vallen in handen van drugshandelaren. Religieuzen en andere vrijwilligers trekken zich het lot van deze kinderen aan. Ze vangen ze op in crèches of in educatieve centra. Daar worden de kinderen opgevoed en begeleid. Ze krijgen onderwijs, voeding en medische zorg. Zonder geld kunnen die vrijwilligers/projectleiders echter weinig doen. DE KINDEREN De projectleider, die de aanvraag voor hulp bij Brasil Op Weg indient, hanteert de volgende normen: - het te adopteren kind moet tot de armste laag van de bevolking behoren; - leeftijd speelt een secundaire rol, de kinderen kunnen 4 maar ook 10 jaar oud zijn; - onderwijs is een eerste doelstelling; vaak betreft het kinderen die achterop geraakt zijn omdat de ouders geen schoolgeld konden betalen; - de projectleider beoordeelt hoe lang het geadopteerde kind steun krijgt . DE WERKGROEP FINANCIËLE ADOPTIE De werkgroep financiële adoptie is een afdeling van Brasil Op Weg, een stichting die zich richt op arme, uitgebuite en onderdrukte Brazilianen. Vanuit een christelijke visie probeert de stichting deze problematiek onder de aandacht te brengen van de Nederlandse bevolking. Ze houdt contact met de projecten in Brazilië die financieel door haar ondersteund worden. De werkgroep Adoptie doet, kort samengevat, het volgende: - verzorgt de correspondentie, de administratie en de controle op de adoptieprojecten - bezoekt scholen en groepen die van plan zijn een kind te adopteren of al geadopteerd hebben - informeert de donateurs over de adoptieprojecten door middel van rondzendbrieven. Informatie over de ontwikkelingsproblematiek in Brazilië kunt u lezen in "Abraço", een uitgave van de stichting Brasil Op Weg. Bent u geïnteresseerd in Brazilië, neem dan een abonnement op dit tijdschrift. STEUN GEVEN Dit kan door : 1. een adoptieproject te adopteren. Uw bijdrage komt dan ten goede aan een groep kinderen, die door dit project wordt geholpen. U wordt dan op de hoogte gehouden van het project in zijn geheel via correspondentie tussen de projectleider met de werkgroep adoptie. Een samenvatting hiervan krijgt u regelmatig in een rondzendbrief toegestuurd. 2. een bepaald kind te adopteren. U ontvangt dan via de werkgroep adoptie een foto en een beschrijving van het desbetreffende kind. Directe correspondentie is dan eventueel ook mogelijk. De praktijk wijst echter uit dat het moeilijk is de correspondentie met het kind zelf goed te laten verlopen. De werkgroep adoptie kent geen vast adoptiebedrag, maar het streefbedrag is f 50,00 per maand of 25 Euro. U kunt de kosten van een kind alleen op u nemen of samen met de buren, kennissen of familieleden, of met uw school, vereniging en dergelijke. De werkgroep adoptie zorgt voor regelmatige toezending van de gelden naar het adoptieproject of naar het adoptiekind. De projectleiders zijn verplicht hierover verantwoording af te leggen aan de werkgroep adoptie. Belangrijk is dat uw bijdrage voor de volle 100% ten goede komt aan het project of aan het adoptiekind. TOT SLOT NOG EVEN DIT Ook als u niet tot een of andere vorm van adoptie wilt overgaan, dan zijn eenmalige of regelmatige giften ook zeer welkom. Informatie adoptieprojecten HET PROJECT VAN ZUSTER REDEMPTA BOGERS Zuster Bogers ging ruim 30 jaren geleden naar de armste streek van Brazilië, naar het plaatsje Pão de Açucar in de staat Alogoas in het droge en hete noordoosten van dit land. Gedurende de eerste jaren van haar verblijf zette zij een kraamkliniek op. Daarna startte zij een kinderopvang voor de allerarmsten. Inmiddels is deze opvang uitgegroeid tot een school van ruim 750 leerlingen en heeft zij in zes dorpjes in het binnenland crèches, waar de kinderen voeding, kleding, vaccinaties en andere medische verzorging krijgen. Haar devies is: alleen door onderwijs kunnen arme mensen mondig worden en een toekomst hebben. Daarom zet zuster Bogers zich in om de kinderen vanuit de kinderopvang naar school te sturen. In 1986 is zij zelfs met een pedagogiekopleiding begonnen. Verscheidene leerkrachten, die zij als peuter opving, hebben nu een baan binnen haar school. Met de pastoor van het dorp bouwde zij ook 12 eenvoudige huisjes voor de armste oude mensen die het zonder sociale voorzieningen moeten stellen. Daarbij kwamen nog 24 huisjes voor de allerarmste gezinnen. Het zijn werkelijk de allerarmste kinderen uit de streek waarvoor zuster Bogers een financiële adoptieaanvraag indient, zodat zij de kinderen voeding, kleding, .medische verzorging en onderwijs kan geven. AMAPE Onderwijs is een van de grote problemen van Brazilië. De regering zorgt niet voor voldoende gratis openbaar onderwijs. Vandaar dat de grote meerderheid aangewezen is op bijzondere scholen. Daar moet men school- of collegegeld betalen, een fors bedrag voor arme mensen, voor de gewone man of vrouw. Daarbij komt nog dat de inhoud van het onderwijs vaak niet aansluit bij de eisen van het gewone leven of van het toekomstige beroep. Ook hier zijn de armere Brazilianen weer de dupe van falende overheidspolitiek. Een leven als werkstudent - we praten dan over jongeren - lost het financiële probleem gedeeltelijk op. Maar waar halen zij het ontbrekende deel ? AMAPE probeert iets aan dit probleem te doen. AMAPE, in 1993 opgericht in São Paulo, is een clubje mensen die zelf in hun leven geholpen zijn met een studiebeurs o.a. door de hulp van zuster Antonia Suermondt, dominicanes. AMAPE wil arme studenten stimuleren verder te gaan studeren. Zij doet dit door het verlenen van studiebeurzen. Tegelijkertijd wil AMAPE die jonge werkende studenten enige vorming meegeven door hen aan te zetten tot vrijwillig sociaal werk. Leven is niet alleen leven voor jezelf, maar ook dienstbaar zijn aan de gemeenschap. Het ontwikkelen van deze mentaliteit of spiritualiteit gebeurt o.a. in maandelijkse bijeenkomsten. Alles is er op gericht om de centrale idee van AMAPE via oud-studenten en beursstudenten in een steeds grotere kring bekend te maken en te verspreiden, als een olievlek. Zo is bv. een beursstudente als vrijwilliger werkzaam in een centrum voor arme, risicolopende kinderen. In 1999 werden beurzen verleend aan een 13 studenten. Het belangrijke werk van studiebeurzen voor arme studenten en voor hun vorming verdient alle steun. Het is een investering die zichzelf vermenigvuldigt. Het stimuleert en vernieuwt de jongeren zelf en de samenleving die zij gaan mee-maken. HET PROJECT VAN ELS KOOP IN LINS De Comunidade Educacional do Trabalho (CET), Jongerengemeenschap voor Opvoeding en Arbeid, wordt geleid door Els Koop. De CET werd dertig jaar geleden opgericht door een groep mensen die zich ernstig zorgen maakte over de verwaarloosde jeugd. Men werkt aan de opvoeding en de ontwikkeling van de verwaarloosde jeugd door betere onderwijsvoorwaarden te scheppen, door te proberen bij hen een nieuwe mentaliteit aan te kweken en hun een beter begrip bij te brengen van hun eigen situatie en van de maatschappelijke problemen. Op die manier uitgerust zijn de jongeren beter in staat hun problemen het hoofd te bieden. Via de jeugd helpt de CET ook de gezinnen. De jongens en meisjes komen vaak uit onvolledige gezinnen. De kinderen gaan naar school (dat duurt maar een halve dag) en komen daarna naar de CET. Hier leren ze land- en tuinbouw, waarin ze allemaal hun eigen taak hebben. Voor de meisjes zijn er cursussen in naaldvakken, voedingsleer, koken, hygiëne en handenarbeid. Voor de jongens gaat het om land- en tuinbouw en fruitteelt. Er zijn twee beroepsgerichte cursussen nl. voor drukker en voor timmerman. Door de boerderij en de land- en tuinbouw produceert men zelf een deel van de dagelijkse voeding voor ongeveer 300 kinderen. Maar door droogte of zware slagregens worden oogsten ook verwoest. Dagelijks komen kinderen vragen om toegelaten te worden bij de CET. De wachtlijst is daardoor enorm groot. __________________________________________________________ Wij willen u er op wijzen dat uw giften aftrekbaar zijn voor de belasting. ___________________________________________________________ |